دفینه ها و گنجهای گبریان
نوع دفینه گذاری گبریان در ادوار مختلف ، متفاوت میباشد . برای مثال دفینه هایی که در دوره آریاییان اولیه بوده با دفینه های اشکانی از منظر نوع دفینه گذاری متفاوتند .
آشنایی با طرز تفکر دفینه گذار و اعتقادات او ، در کاوش کمک شایانی میکند .
گبریان به زندگی مجدد پس از مرگ اعتقاد راسخی داشته اند که در دوره های مختلف به اشکال گوناگونی نمایان شده است . برای مثال : اگر شخصی می مرد همراه او یک کاسه آب و یک ظرف غذا دفن میکردند تا پس از حیات مجدد ، بتواند احتیاجات اولیه را برطرف کند . حال اگر یک فرد نظامی می مرد علاوه بر لوازم فوق ، شمشیر و نیزه و وسایل نظامی گری او را به همراهش دفن میکردند تا پس از حیات ، برای ارباب قبلی خود نظامی گری کند . حال اگر یک سردار میمرد به همراهش دو نگهبان برای حفاظت از جان و مال او دفن میشده چه بسا افرادی که به این دلیل مسموم و کشته شدند . همین آقای سردار در زمان حیات اول خود مجبور بوده به افراد تحت نظرش حقوق بدهد پس همراه او چند خمره که معمولا سه خمره طلاست دفن میشده تا پس از حیات مجدد بتواند به لشکرش حقوق بدهد . در باستان اعتقاد داشتند دیوی به نام نسوش قبض روح میکند ( عزراییل خودمان . در قسمت دفینه مخصوص زرتشتیان به آن می پردازیم ) و دیوی دیگر که روح شیطانی افراد را هدایت میکند پس مقداری از مال را برای پیش کش به این دیوها و الهه ها می گزاشتند .در کل باری را که ما به عنوان دفینه میشناسیم دفینه نیست بلکه توشه آخرت افراد متمول و مهم بوده است . این اموال به تناسب دارایی فرد متغیر است .
حال فرض کنیم یک حاکم میمرد به همراه او یک دوجین افراد هم محکوم به مرگ بودند برای همین مقابر حاکمان معمولا دارای گنجینه خوبیست دلیل آن هم این بوده که حاکم غیر از حقوق و .....چون جنبه معنوی هم داشتند پیش کش بزرگتری را برای خدایان ، همراه میبردند .
تندیسها و علایم نیز همین نکته را یادآوری میکند . از آنجا که اعتقادات بسیار قوی بوده معمولا کسی به گنجینه ای که پیشکش خدایان بوده دست درازی نمیکرده ولی اگر کسی هم به هر دلیلی چنین قصدی داشته ، برای او هم یک سربار قرار میدادند که در صدر اسلام به آن هل کفی یا هل کفا میگفتند و مقصود این بود که آیا این کفایت میکند و دزدان را به این صورت از گنج اهدایی به خدایان دور میکردند تا مبادا حرمت خدایان نشکند .
دفینه های دیگری نیز هستند که مربوط به لشکریان در حین لشکرکشی و یا کاروانهای بزرگ در حرکت که احساس خطر میکردند و یا گنجینه های کوچکی که افراد برای امانت به خاک میسپردند تا از مسافرت برگردند و یا برای وارثان بماند می باشد که هر کدام را به صورت جداگانه شرح خواهیم داد .
دفینه های تومولوس ویا تپه نیز مربوط به حاکمان بزرگ و افراد نامدار بوده است
10 قانون طلایی درگنج یابی
1.باید از روشهای آرکولوژیک (باستان شناسی) در تحقیقات مقدماتی و سطحی و در حفاری استفاده نمود تا شانس موفقیت شما بالاتر برود
2.برای شناختن ساختار و لایه های خاک از رشته ژئولوژی( زمین شناسی ، علمی که دربارة زمین و چگونگی مواد و ترکیبات و تغییرات آن بحث می کند.) استفاده نمود تا گمراه نشویم.
3.برای فهم اینکه آثاری که بدست آمده از چندین و چه کانی هایی تشکیل شده و یا چه نوع سنگ قیمتی در ساخت آن استفاده شده باید از شاخه کانی شناسی که یکی از شاخه های زمین شناسی است استفاده کرد.
4.محاسبه تقریبی هزینه های جستجو بررسی و حفاری کردن باعث برنامه ریزی دقیق و موفقیت در کار می شود
5.برای شناخت اشکالی که بر روی صخره ها حک شده و همچنین شناخت آثار تاریخی بدست آمده باید تاریخ هنر و تاریخ تمدنها را مطالعه نمود و استفاده کرد.
6.حفاری کردن همانند یک عملیات است قبل از اینکه خاک را زیر و رو کنید باید داده ها و نشانه های سطح خاک را به شکل خوبی تجزیه و تحلیل کرد.
7.برای زودتر رسیدن به هدف باید از تکنولوژی استفاده کرد.
8.بسیاری از نشانه ها و اشکال به شکل الفبایی و طبق قواعد ریاضی بدست می آیند.برای حل کردن این معماها باید از علم هندسه که شامل مجموع قوانینی مانند یادگیری زبان علائم و نشانه ها , اندازه گیری طول و عمق, واحدهای اندازه گیری در ریاضی که این قوانین در بسیاری از گوردخمه ها تومولوسها و بسیاری از دفینه های شخصی رعایت شده است استفاده نمود .
9.باید از اطلاعات مردم که شامل افسانه ها داستان ها و باورها که مربوط به منطقه مورد کاوش شماست نت برداری کرد یادتون باشه گاهی نکته ای کوچک کاری بزرگ انجام می دهد البته معمولا این جور افسانه ها با اغراق همراه است اما همه این ضرب المثل رو شنیدیم که میگه تا نباشد چیزکی مردم نگویند.....
10.برای یادگیری جنبش ها و ساختار قومی و دینی جوامع باستانی باید تاریخ ادیان را مطالعه و استفاده کرد.